Dat was wel erg!!!
Eindelijk was ze met alles klaar,
met het koken, afwassen, ….!
Ze moest er dus naar toe, maar eerst moest ze uitzoeken
hoe ze er naar toe ging gaan en hoe ze het ging gebruiken, het gif !?!
Daar had Anke wel een ideetje voor!
Ze had ergens nog wel spreukenboeken liggen.
Ze zocht eerder specifiek naar stilstaan's spreuken.
Ze vond het na 5 minuten.
Maar het duurde voor haar wel een eeuwigheid.
Ze was helemaal klaar of niet???

Die moest daar ook werken, want die oude vrouw was eigenlijk al 90 jaar maar dat zag je niet. Een fee zijn was maar om de mensen te helpen. Wat wel raar was aan de fee was dat ze altijd bleef lachen, zelfs bij erge dingen want ze wist dat het haar zou lukken om de dingen en mensen in veiligheid te brengen of dat beest of zo te verslaan.

Op een mooie lentedag was Anne aan het wandelen. Ze kwam Lise Deprot tegen. “hallo! Ik ben Anne Kula.” Zei Anne. “ik ben Lise Deprot. Op school pesten ze mij met mijn naam.” Was het antwoord. “dan zou je de namen van mijn ouders eens moeten horen: mijn vader noemt Dra Kula en mijn moeder Grie Zel. Dat is pas erg!”zei Anne. “wordt jij dan niet gepest op school?” vroeg Lise. “nee want ik ga niet naar school. Mijn ouders vinden dat nutteloze geldverspilling. Ik help mee in het restaurant als ik zin heb.” Zei Anne. Lise zou graag eens komen spelen. “dat is goed, hoor. Kom maar mee.