Het zal je niet verwonderen: onze leden zijn uitsluiten terug te vinden bij de progressieve partijen. Geen De Decker’s hier in huis, geen Vlaams Bangerds enz…‘t Uilekot is een pluralistische vereniging die Vlaanderen en de wereld in beweging wil zetten. Onze leden zijn daar blijkbaar ook mee bezig.

SPa

Eén ervan is de SPa-fractieleider in de kamer, Dirk Van Der Maelen. Hij vindt het dit keer zéér belangrijke verkiezingen: “Het is crisis. Eerst financiële, dan economische en budgettaire crisis om uit te monden in een sociale crisis. Het zijn geen federale verkiezingen, maar toch. Op 7 juni maken kiezers een cruciale beslissing. Ze zullen vorm geven aan het Vlaamse relancebeleid. We gaan dus kiezen over hoe we de schade willen opvangen en hoe we onze economie terug op sporen willen plaatsen. De ongelijkheid en onzekerheid van het jungle-kapitalisme mag daar niet uit voortkomen. Links en progressief Vlaanderen moet zo sterk mogelijk uit de verkiezingen komen. Daarvoor zet ik mij met hand en tand in. Daarom duw ik als federaal kamerlid volop de Oost-Vlaamse lijst. Nu zeker!”

Nog bij de SPa vinden we Anja van Robaeys terug. Zij is gemeenteraadslid in Erpe-Mere en staat op de 22ste plaats voor het Vlaams Parlement: “ Ik ben een rode met groene vingers, gedreven, betrokken, ACOD-delegee ook gekend als madame “kinderopvang”. Ik draag sinds 2007 als gemeenteraadslid de boodschap “sp.a is nodig” uit in Erpe-Mere.  Mijn prioriteiten zijn betaalbaar wonen, kwaliteitsvolle kinderopvang, trage wegen, fietspaden, veilige oversteekplaatsen, behoud open ruimte ... Af en toe Slaag ik er in één en ander door te drukken. Zo heb ik samen met ‘t Uilekot gewezen op de eerder zinloze waterzuivering in Bambrugge. Ik doe nu voor de eerste keer mee  aan de Vlaamse verkiezingen, want op zo’n belangrijk moment voor de sp.a kan ik niet aan de kant blijven staan.  Ik pleit voor een stevige solidariteit in Vlaanderen, voldoende en betaalbare kinderopvangplaatsen, goede onderwijskansen voor elk kind, een rusthuisfactuur die nooit hoger kan zijn dan het pensioen en een echte strijd tegen armoede.”

CAP

In Oost-Vlaanderen en voor Europa komt ook de lijst van de CAP (Comité Andere Politiek) op. Dit het initiatief rond ex-SPa parlementslid Jef Sleeckx, ontstaan als verzet tegen Generatiepact en Europese Grondwet. Lijsttrekker voor de Vlaamse Raad en eerste opvolger voor Europa is Natan Hertogen, een frisse twintiger: “ Er zijn van die Gentenaren die regelmatig op bus 49 stappen richting het Uilekot en Herzele. Sinds een paar jaar ben ik er ook zo ene. Altijd bereid om Helmut Lotti én Flikken in te ruilen voor de werking van LEEF en/of ‘t Uilekot. Op 7 juni trekt CAP voor de 2de maal naar de verkiezingen. We werken over de taalgrenzen heen en komen in beide landsdelen Europees en regionaal op. Onze speerpunten zijn behoud van jobs, het stoppen van de privatiseringsgolf, inspraak (ook in Europa!) en de strijd tegen armoede. Onze kandidaten schrijven daar niet alleen verkiezingsprogramma’s over. We zijn allemaal actieve mensen, die zich elke dag inspannen om weerwerk te bieden. Want wat baat het om 18 jaar mee te regeren, als achteraf de armoede weer gestegen is? Wat is het nut van roepen tegen Crembo, als je een militaristisch ‘Verdrag van Lissabon’ goedkeurt? Een andere politiek betekent voor ons stoppen met slechte compromissen sluiten.”

GROEN!

Jozefien Loman en Filip De Bodt willen de brug maken tussen rood en groen. Ze vertrekken vanuit een links engagement, gedragen door de praktijk. Ze staan als LEEF!-kandidaten op nr. 23 en 24 voor GROEN! – Vlaamse Raad. Jozefien Loman: “Kapitalisme is het systeem van de rijken, dat de rijken rijker en de armen armer maakt. Dat mocht nooit gezegd worden. De vrije markt was heilig. Wel, we hebben gezien tot wat het leidt als bankiers ongehinderd hun gang mogen gaan: er werd massaal gespeculeerd met het spaargeld en het pensioengeld van de mensen. Men heeft dit laten gebeuren. De invloed van de industriële en financiële machtshebbers in regeringskringen is zo groot dat de bankiers hun eigen wetten stellen. De rechtse partijen (CD&V, Open VLD, N-VA) hebben het veel te ver laten komen. Sp.a, maar ook Groen!, ging veel te ver mee in die logica. Alleen de winsten van de bedrijven telden. En het communautair gehakketak kregen we erbovenop. Het goed bestuur dat ons werd beloofd was eens te meer verkiezingspraat.”

De keuze voor GROEN is voor Filip De Bodt logisch: “In een tijd waarbij er een rechtse tot zwaar rechtse meerderheid (LDD-VB-NVA)  mogelijk kan zijn in het Vlaams Parlement, is het onverantwoord aan kant te blijven staan of stemmen te verprutsen aan initiatieven die al bewezen hebben dat ze niet eens boven de 1 % van de stemmen raken. Wij blijven onafhankelijk van GROEN! en komen op met een eigen programma en onafhankelijk materiaal. Met de groenen sloten we een overeenkomst waarbij zij zich engageren om ook onze sociale en regionale punten in het parlement te brengen.”

Onder de kandidaten van GROEN! vinden we ook Johan De Weerdt, op nr. 20 voor de Vlaamse Raad. Hij is secretaris van Groen! Geraardsbergen en streekverantwoordelijke voor ZO Vlaanderen.: “Als Groen Linkse rakker steek ik de hand uit naar Leef! en steunt “rood op groen” kandidaten Filip De Bodt en Fien Loman. Ik ben betrokken bij tal van acties en verenigingen in Geraardsbergen. Als syndicalist (ABVV) wil ik mee de stenen uitbreken van het Generatiepakt en ijveren voor meer vrije tijd, pensioenleeftijd op maat en dit alles zonder loonverlies. Ik steun de Groene New Deal van Mieke Vogels en wilt deze versterken door nieuwe sociale accenten toe te voegen. Johan is ook een campagnebeest, je zal hem deze weken overal tegen het lijf lopen met affiches, folders en ander campagne materiaal.”

Onder de opvolgers bij GROEN! vinden we nog Dirk Vos terug. Dirk is vierde opvolger en provinciaal partijsecretaris van GROEN! Een atypische groene motard met zin om de wereld te veranderen: “Hoewel de vrije markt ons ecosysteem en het grootste deel van de (wereld)bevolking zwaar beschadigt, blijft men doorgaan met het heruitvinden van dit pervers mechanisme. Politiek moet iets anders zijn dan onzin over sociale correctie en het organiseren van “boomplantacties”. Ecologie is per definitie ook economisch en sociaal. Iedere strijd moet gestreden worden. Ik doe dit dagelijks in de gemeenteraad en wil ook nu volop vechten voor de groei van dit besef.”

Als we hier of daar een brave mens vergeten zijn die kandideert, aarzel dan niet om dit te melden: er komt nog een Uilenbulletijn uit voor de verkiezingen! Dat staat ook open voor advertenties. Remember: iemand is daar ooit tijdelijk burgemeester door geworden.