Login

CAPTCHA
Deze vraag dient om na te gaan of u een menselijke bezoeker bent teneinde spam inzendingen te vermijden.
4 + 4 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.

VERKIEZINGSDEBAT: LINKS EN VERSCHILLEND

Staatssecretaris voor overheidsbedrijven, Bruno Tuybens, was op de debatavond de vreemde eend in de bijt. Hij gaat er prat op dat hij in het verleden nooit politiek heeft gedacht. De Vlaamse socialisten pikten hem amper anderhalf jaar geleden op toen Johan Vande Lanotte voorzitter werd van de sp.a. "Ik vind het belangrijk dat ik voor een beleidspartij werk", legt hij zijn keuze voor de sp.a uit. "Je kan immers niets realiseren als je geen water bij de wijn doet", prikt hij naar Groen! en CAP. Maar Raf Verbeke van het Comite voor een Andere Politiek (CAP) en Groen!-voorzitter Vera Dua betwisten dat.  "Toen Groen! nog in het federaal parlement zat, heeft de partij vanuit de oppositie mee de agenda bepaald", geeft Dua als voorbeeld.

Tuybens heeft zijn handen vol met het runnen van de overheidsbedrijven. Firma's die niet altijd in een goed daglicht staan, overigens. Belgacom boekt gigawinsten en spekt daarmee de schatkist, maar tegelijkertijd voert het opnieuw een herstructureringsronde uit. De Post, dat deels in handen is van een agressieve durfkapitalist, sluit postkantoren en maakt zich zo op voor een volgende liberaliseringsronde. De NMBS kan het aantal treinreizigers amper aan, verzekeraar Delcredere wordt vernoemd in dubieuze wapenexportdossiers en ook de Nationale Loterij is niet onbesproken.

"Dat is bijzonder veel werk", getuigt Tuybens. "Daardoor heb ik onvoldoende tijd om aan het verhaal een politieke wending te geven." Tuybens vindt dat ook de ondernemingen in de maatschappij hun verantwoordelijkheid moeten opnemen. Hij is een vurig voorstander van maatschappelijk verantwoord ondernemen, ook op ecologisch vlak. Maar hij trekt het huidige kapitalistische systeem niet in twijfel. Meerdere malen zal hij bij CAP opmerken dat de ondernemingen voor jobs en welvaart zorgen.

Tegenbeweging

CAP vindt immers dat er een radicale tegenbeweging nodig is. "Sp.a zit al zestien jaar in de regering en is dus mee verantwoordelijk voor de situatie waarin ons land vandaag verkeert", zegt Verbeke. "Er is nood aan iets nieuws. De tijd is niet rijp, de tijd is rot." Dat 'iets nieuws' kanaliseert de onvrede over de globalisering, de zuiver economische aanpak in de Europese Unie, het generatiepact en de afbouw van het sociaal vangnet. CAP heeft het moeilijk met de groeiende kloof tussen rijk en arm en is verrast over de grote naïviteit over het kapitalistische systeem. "We moeten vechten tegen het systeem", weet Verbeke.

CAP spiegelt zich aan de Nederlandse SP en heeft wortel geschoten in het verzet tegen de Europese Grondwet en de onvrede over het Generatiepact. "Vandaag ontbreekt in het politieke spectrum een partij dat vertrekt vanuit het gegeven dat er een tegenmacht nodig is".

Tuybens heeft vragen bij het discours van CAP. "Ik voel nostalgie bij CAP", zegt hij. "Leven ze wel in dezelfde wereld? De grote multinationals en de vergrijzing zijn een feit. CAP gebruikt dezelfde semantiek als de grote conservatieve partijen. Ondernemingen hebben inderdaad een grotere macht, maar ik hoor geen alternatieven. En CAP vergeet dat die bedrijven net verantwoordelijk zijn voor de welvaartcreatie."

Tussen Groen! en CAP gaat het wat gemoedelijker aan toe. De twee partijen zitten niet op dezelfde golflengte en trekken dus niet samen naar de verkiezingen Dua geeft toe dat er soms een tegenreactie nodig is en is blij dat er vanuit het buikgevoel en vanuit de samenleving een nieuwe partij opstaat. Maar ze vindt de focus van CAP wat te beperkt.

Groen! broodnodig

Dua herhaalt tijdens het debat dat een onafhankelijke groene partij broodnodig is. Ze verzet zich tegen de aanhoudende druk vanuit de socialisten om de krachten te bundelen. "Het socialisme en het ecologisme zijn niet hetzelfde", spelt ze sp.a opnieuw de les. "Wij doen aan politiek op lange termijn, benadrukken dat er absolute solidariteit moet zijn met de rest van de wereld en erkennen dat er grenzen zijn. Wij hebben bijvoorbeeld ook een totaal andere visie op economie. Paars juicht als het BNP groeit. Maar voor Groen! zijn die economische cijfertjes niet de enige referentie. Hoe kan je zeggen dat het beter gaat als de armoede is toegenomen, we de aarde naar de vaantjes helpen en zoveel mensen ontevreden zijn? Maar het BNP groeit..."

De bruggen met sp.a worden niet opgeblazen. "Onze preferentiële partner is de sp.a", zegt ze. Maar dat ontlokt de schampere opmerking van Tuybens: "In 2004, met de verkiezingen voor het Vlaams parlement, kwam Groen! op met de slogan 'Groen! is nodig'. Jullie krijgen de kans om mee het beleid uit te stippelen, maar verkiezen toch in de oppositie te zitten. Waarom weigeren jullie mee het beleid uit te stippelen?" Maar Groen! zal ook deze zomer, bij de coalitiegesprekken voor het federale parlement, een oppositiekuur afwegen tegen regeringsdeelname. "We willen niet depaneren, maar structurele maatregelen verwezenlijken."

Dua ziet een duidelijk verschil tussen paarsgroen en paars. "We hebben een zware prijs betaald voor onze regeringsdeelname, maar ik ben wel blij op onze realisaties, bijvoorbeeld op het vlak van het asielbeleid, enkele ethische dossiers en het tijdskrediet. Ook de fiscale amnestie hebben we tegengehouden. Paars zonder groen is duidelijk anders. Zo is de fiscale amnestie werkelijkheid geworden en is de kloof tussen arm en rijk vergroot", geeft Dua nog mee. Maar Tuybens somt een aantal maatregelen op waarmee hij dit probeert te ontkrachten: de verdere bescherming van huurders, de maatregelen om de klimaatverandering te counteren, etc.

Schakkeringen

"Ik heb geen problemen met de schakkeringen in links", gaat Tuybens verder. "Maar die stemmen voor kleine partijen, zoals CAP, worden niet gehonoreerd in links. Ze vloeien weg naar de grote partijen. Naar de conservatieven." De kiesdrempel maakt het inderdaad moeilijk voor nieuwkomers op het politieke toneel om een rol van betekenis te spelen. Dua is overtuigd dat haar partij ook deze keer een goede score zal halen, maar toch voert Groen! een eeuwig gevecht met de kiesdrempel. Ze blijft zich wel verzetten tegen een samensmelting met sp.a.

"Ook de progressieven moeten kunnen kiezen", is haar bekommernis. "Aan de rechterzijde is er keuze te over, maar links zouden we allemaal moeten samenklitten."

Verbeke van CAP vindt niet dat hij aast op de kiezers van Groen! of sp.a. "Wij willen de kiezers die de sp.a toch al kwijt is, naar links lokken. Want de socialistische partij is niet meer de arbeiderspartij die ze vroeger was. Een beweging aan de basis is broodnodig. Kijk naar de PS en de sp.a: zonder druk van de basis en van drukkingsgroepen zouden de partijen nooit diepgaande sociale maatregelen nemen", besluit Verbeke.

Gepubliceerd door: 

Tags: